NL / ENG

 

 

 

 

 

 

DE WERELD ONTDEKKEN… 

Een heerlijk gevoel gaf het om na mijn studies als klinisch psycholoog eindelijk al die onbekende en intrigerende plekjes op onze wereldbol te kunnen gaan ontdekken. Tijdens een reis naar Zuid-Amerika maar vooral naar Azië raakte ik erg gefascineerd door de verschillende culturen en levenswijzen van de mensen die er woonden. Maar wat me écht omver blies waren de desolate en indrukwekkende landschappen tijdens meerdaagse trektochten, zoals een trekking door de 'Colca Canyon' in Peru of een vijfdaagse tocht nabij ‘The North Face’ in Tibet. Zalig om daar 's avonds je tentje op te zetten en nog even na te genieten van de imposante natuur. 

Met een kleine compact camera trachtte ik deze overweldigende landschappen te fotograferen. Maar helaas… het waren geen beelden 'voor in de boekskes’. Bovendien waren mijn foto's slechts een magere weerspiegeling van wat ik had gezien of gevoeld op het moment dat ik omgeven werd door al deze natuurpracht. Ik had immers geen flauw benul van de technische aspecten van fotografie. 

Na de Landmannalaugar-trail, een trektocht door een indrukwekkend kleurrijk landschap in IJsland, kocht ik mijn eerste spiegelreflexcamera en schreef ik me in voor een opleiding digitale fotografie, een cursus die ik in juni 2017 afrondde. In eerste instantie had ik slechts één doel voor ogen: betere landschapsfoto’s nemen om elk reismoment levendig te houden. 

In 2015 liet ik me er toe verleiden een 80-400mm telelens aan te schaffen. Het observeren en fotograferen van vogels en wildlife was compleet nieuw voor mij, maar keer op keer werd ik verrast door iets dat ik nooit eerder had gezien of ervaren. Ook met de macrolens trok ik er steeds vaker op uit. Zo groeide mijn hobby van ‘landschapsfotografie’ al snel uit tot een echte passie voor ‘wildlife- en natuurfotografie’.

 

OP ZOEK NAAR VERWONDERING…

‘Verwondering’ vormt de rode draad doorheen mijn parcours. Naast het feit dat natuurfotografie een perfecte uitlaatklep vormt om even te ontsnappen aan alle hectiek van de dag, is het een fantastische manier om de schoonheid van de natuur op een telkens andere, verrassende manier in beeld te brengen.

Nog steeds houd ik ervan om mooie landschapsfoto’s te maken, iets wat me vooral aantrekt wanneer ik vertoef in een desolaat gebied waar in de verste verte geen huis of menselijk aspect te bespeuren valt. Verwondering slaat toe op het moment ik mezelf even alleen op de wereld waan.

‘Kicken’ doe ik het meest bij het observeren en fotograferen van wildlife. De dierenwereld heeft voor mij nog veel geheimen die ik maar al te graag wil ontdekken. Levende wezentjes - groot of klein - hebben altijd wel een verrassing in petto. En wie streeft er niet naar die ultieme hartverwarmende foto waarbij de emotie van het scherm spat?

Tot slot kan ik er ook heel erg van genieten om op verkenning te gaan naar een (onbekend) natuurgebied dichter bij huis, waarbij ik me graag laat leiden door mijn gevoel en intuïtie. Geïnspireerd door een nieuwe omgeving of een prachtige lichtinval wordt de natuur één groot speelveld en geeft het enorm veel voldoening om met een meer persoonlijk en creatiever beeld naar huis te gaan waarvan ik op voorhand nooit had ingeschat dit te zullen maken. Opnieuw word ik verrast door het onbekende: hetzij in werkelijkheid, hetzij door wat voortvloeit uit mijn camera wanneer ik mijn impressies van het moment tracht vast te leggen...