IJsbergen en papegaaiduikers

June 07, 2017

Twee weekjes vakantie zijn eigenlijk veel te kort voor een reisje naar het land van vuur en ijs. Dus één voornemen: we maken onze 'bucket list' alvast niet te groot. Gelukkig konden we in 2010 al volop genieten van een rondreis langs de hoogtepunten van IJsland, waardoor de druk van de ketel is. Maar Jokulsarlon bij fantastisch licht willen we absoluut zien én papegaaiduikers... we zijn snel tevreden! :)

Volgens het weerbericht wordt er één niet-druilerige dag voorspeld in Jokulsarlon, het eerste item op onze verlanglijst. In 2010 hadden we de pech nauwelijks enkele meters ver te kunnen kijken: geen idee of er toen 2, 200 of 2000 ijsblokken op drift waren in het gletsjermeer, zo barslecht was het weer. Na een avondvlucht en een rustige nacht rijden we op onze eerste vakantiedag de ganse ringweg in het zuiden af om, mits enkele korte sightseeing-stops, zo dicht mogelijk bij Jokulsarlon te kunnen overnachten.

Een beslissing die we ons niet zullen beklagen want hoe heerlijk is het om van 6:00u 's morgens tot na middernacht tussen de ijsblokken te kunnen spelen? Een geweldige dag wordt het, we weten niet waar eerst kijken! Vroeg op de ochtend is het nog heel rustig, maar zelfs na 9:00u 's morgens erger ik me niet echt aan de toestroom van de vele toeristen. De ijsbergen en eidereenden zijn zó fascinerend dat ik er - in tegenstelling tot op heel wat andere toeristische plaatsen - goed in slaag het volk naast en achter mij compleet te vergeten. 's Middags zetten we even ons tentje op langs een godvergeten weggetje met zicht op de Vatnajökull. We genieten van een korte 'power nap' om vervolgens opnieuw met onze camera op pad te gaan. Zelfs na zonsondergang blijven we nog verder genieten van het mooie blauwe mysterieuze licht. 

Na deze fantastische dag kunnen we onze reis met een gerust gemoed verder zetten. Het miezert, maar niet getreurd... Op naar Latrabjarg voor de papegaaiduikers! Aangezien deze plek zich helemaal aan de andere kant van het eiland bevindt reizen we eerst enkele dagen verder via de ringweg... we zien wel waar de wind ons heen voert. 

In 2010 maakten we een mooie wandeling in Raudinupur naar een kolonie jan-van-genten en we beslissen om nog eens terug te keren naar deze uithoek in het noordoosten van IJsland. Helemaal onverwacht... vliegt er plots een papegaaiduiker voorbij! Hoe cool is dat? Wanneer we dichterbij gaan zien we enkele tientallen van deze o zo schattige vogeltjes op de kliffen zitten. Ze blijken helemaal niet schuw. Integendeel, 't zijn nieuwsgierige wezentjes en ze laten zich bijgevolg graag fotograferen. 

Even stellen we ons de vraag of we nog helemaal naar het westen van IJsland zouden rijden om nog meer papegaaiduikers te zien? Geen twijfel, tuurlijk gaan we nog naar Latrabjarg!

Onze 'bucket list' blijkt sneller volbracht dan verwacht. Des te meer genieten we volop van al het moois onderweg. Een nachtwandeling doorheen het Krafla-vulkaangebied doet ons opnieuw kicken wanneer we beseffen dat we hier met ons tweetjes helemaal alleen in zo'n overweldigend natuurgebied rondlopen, genietend van de zonsondergang. Vlak voor de zon weer opkomt (omstreeks 3:00u) zetten we alsnog een spurtje in wanneer we het dreigende onweer op ons zien afkomen. Net op tijd! Onbegrijpelijk dat het hier overdag wemelt van de toeristen, maar je hier 's nachts - wanneer het niet meer volledig donker wordt in juni - helemaal alleen kan ronddwalen. 

Latrabjarg... we hebben er ongelofelijk veel zin in om de grootste vogelklif van Europa te gaan verkennen. Zeekoeten en alken zijn hier goed vertegenwoordigd, maar waar zitten die papegaaiduikers toch? We wandelen de klif op, maar al snel blijkt dat er weinig puffins te bespeuren zijn. Een groepje mensen troept samen op de rand van de klif: ze hebben er één gevonden! Zit er echt maar één papegaaiduiker op deze kilometerslange klif? Teleurstelling alom... dan maar een wandelingetje omhoog op de klif. Ja ja, de klif zelf is ook mooi... maar moesten we speciaal hiervoor zo ver rijden? Fijn, nog een regenvlaag er bovenop! Tegen de avond denken we eraan om terug te keren naar de camping. Maar dan zien we plots - alsof ze hier allemaal een date hebben om 19:00u - tientallen papegaaiduikers verschijnen! In tegenstelling tot in Raudinupur - waar ze midden op de dag op de klif zaten - komen papegaaiduikers blijkbaar meestal pas tegen de avond naar de kliffen en zitten ze overdag op zee. Vijf uur en enkele honderden kliks later (we zien zelfs een poolvos!) keren we helemaal voldaan terug naar de camping. Papegaaiduikers zijn écht wel de coolste vogels ter wereld! De ijskoude slapeloze nacht nemen we er nog even bij...

Onze reis eindigen we op Snaefellsnes. Dit schiereiland overtreft al onze verwachtingen... landschappelijk gezien is het er prachtig. Bij zonsondergang passeren we bij Kirkjufell en trachten we ons plaatsje op te eisen tussen een boel andere fotograferen voor 'dé klassieker' van dit schiereilend. Maar genieten doen we des te meer de daaropvolgende dag wanneer we weer helemaal alleen in de natuur vertoeven. Ook al is er geen doorkomen over de pas van de Snaefellsjokull, het is zalig om met onze voeten in de sneeuw het magnifieke uitzicht te bewonderen. Enkele uurtjes later sluiten we na middernacht de dag af op het strand van Dritvik. En opnieuw blijken alle andere toeristen reeds in dromenland te vertoeven. 

Een foto-verslagje waarvan we nog lang kunnen nagenieten...