NL / ENG

DE WERELD ONTDEKKEN… 

Een heerlijk gevoel gaf het om na mijn studies als klinisch psycholoog eindelijk al die onbekende en intrigerende plekjes op onze wereldbol te kunnen gaan ontdekken. Tijdens een reis naar Zuid-Amerika maar vooral naar Azië raakte ik dan ook erg gefascineerd door de verschillende culturen en levenswijzen van de mensen die er woonden. Maar wat ik écht overweldigend vond waren de desolate en indrukwekkende landschappen tijdens meerdaagse trektochten, zoals een trekking door de 'Colca Canyon' in Peru of een vijfdaagse tocht nabij ‘The North Face’ in Tibet. Zalig om daar 's avonds je tentje op te zetten en nog even te kunnen nagenieten van de imposante natuur. 

Met een kleine pocket-camera trachtte ik deze indrukwekkende landschappen in beeld te brengen. Maar helaas… het waren geen foto’s voor ‘in de boekskes’. Bovendien was de foto slechts een mager afkooksel van wat ik had gezien of gevoeld op het moment dat ik omgeven werd door al deze natuurpracht. Ik had geen flauw benul van de technische aspecten van fotografie... 

Na een trektocht door een immens uitgestrekt en kleurrijk landschap in IJsland nam ik de beslissing om een spiegelreflexcamera aan te kopen en een opleiding digitale fotografie te gaan volgen, een cursus die ik afrondde in juni 2017. In eerste instantie had ik slechts één doel voor ogen: mooie landschapsfoto’s nemen om elk reismoment levendig te houden. 

‘Klassieke landschappen’ passeerden de revue aan het begin van mijn opleiding. In 2015 liet ik me er echter toe verleiden een 80-400mm telelens aan te schaffen. Heb observeren en fotograferen van vogels en wildlife was compleet nieuw voor mij, maar keer op keer werd ik verrast door een natuurbeleving die ik nooit eerder had ervaren. Mijn hobby van ‘landschapsfotografie’ groeide al snel uit tot een échte passie voor ‘natuurfotografie’.

 

OP ZOEK NAAR VERWONDERING…

‘Verwondering’ vormt de rode draad doorheen mijn parcours in de fotografie. Sowieso is natuurfotografie een perfecte uitlaatklep om even te ontsnappen aan alle ‘hectiek van de dag’. Maar daarnaast is het ook een fantastische manier om de schoonheid van de natuur op een telkens andere, verrassende manier in beeld te brengen.

Nog steeds houd ik ervan om mooie landschapsfoto’s te maken, iets wat me vooral aantrekt wanneer ik vertoef in een desolaat gebied waar in de verste verte geen huis of menselijke aspect is waar te nemen. Jammer genoeg zijn deze plekjes niet eenvoudig te vinden in ons belgenlandje.

‘Kicken’ doe ik het meest bij het observeren en fotograferen van wildlife. De dierenwereld heeft voor mij nog heel wat geheimen in petto die ik zo graag wil ontdekken… En wie streeft er niet naar die ultieme hartverwarmende foto van een dier waarbij de emotie van het scherm spat?

Tot slot kan ik er ook heel erg van genieten om op verkenning te gaan naar een (onbekend) natuurgebied dichter bij huis, waarbij ik me graag laat leiden door mijn gevoel en intuïtie. Soms levert dit helemaal geen beelden op, maar af en toe kom ik toch met een ongewoon - vaak iets creatiever - beeld naar huis waarvan ik op voorhand nooit had ingeschat dit te zullen/kunnen maken. Het zijn momenten waarop de natuur een echt speelveld wordt en ik er in alle rust kan vertoeven en experimenteren met mijn camera. En opnieuw word ik verrast door het onbekende: hetzij in werkelijkheid, hetzij door wat voortvloeit uit mijn camera…